De hoofdpersoon wordt geplaagd door hevige angst- en paniekaanvallen, waardoor zijn relatie stukloopt. Hij probeert de oorzaak te vinden in zijn verleden, de dood van familieleden en de invloed van de Tweede Wereldoorlog op zijn familiegeschiedenis. Zijn herinneringen aan jeugd, grootouders en een tante lopen voortdurend door elkaar. Hij voelt zich schuldig over gemiste kansen en het verlies van dierbaren. Ook denkt hij veel na over de betekenis van schrijven en herinneren. Uiteindelijk beseft hij dat hij zijn verleden onder ogen moet zien en besluit hij zijn verhaal eindelijk op te schrijven, als eerste stap naar verwerking.