Het verhaal van twee Belgische jeugdvrienden die tijdens de Tweede Wereldoorlog ieder een andere kant van de strijd kiezen.
Door een toeval krijgt de auteur de negen schriften in handen waarin Johan het dagboek van zijn jeugd heeft bijgehouden. Bij zijn overlijden is Johan een oude, eenzame, grimmige man, getekend door zijn verblijf aan het front en in vele gevangenissen. Gegrepen door zijn ontmoeting met deze "Hitlerjongen" besluit de auteur diens leven in een jeugdroman gestalte te geven aan de hand van zijn dagboeken.
Hoe kon men vijftig jaar geleden een jongeman zo ver brengen dat hij zijn studie afbrak en een geweer aanvaardde om zijn ideaal te gaan verdedigen in de Sovjetunie? De oorlog is nog niet echt voelbaar in het dorp waar Johan woont. Maar de propaganda voor de idealen van de Duitse strijd is er altij den overal. Aangemoedigd door zijn moeder laat Johan zich inschrijven als Oostfrontstrijder bij de Waffen-SS; zijn vader kijkt lijdzaam toe. De aanvankelijke euforie aan het front maakt plaats voor kou en ontbering.
Johans beste vriend, Pieter, die in het bos een gewonde piloot verborgen hield voor de Duisters, wordt door de Gestapo opgepakt en gemarteld.
Zowel Johan en Pieter zullen terugkeren naar hun dorop, waar de oorlog inmiddels dagelijks en in alle hevigheid woedt. Niets is nog zoals het was.