De gedichten van Leendert Witvliet, zoals "Misschien heet ze niet Suzan", zijn gebaseerd op dagelijkse dingen uit de leefwereld van kinderen. Ze beschrijven eenvoudige, speelse en observatieve aspecten van het leven, zoals dieren, vakanties, school en de natuur. Witvliet's poëzie is een vernieuwing van het kindergedicht, met een moderne poëzie voor volwassenen in de vorm van vrije verzen. De gedichten zijn niet alleen eindrijmend, maar ook rijmloos en rijmen met assonanties en alliteraties, wat bijdraagt aan de ritme en de sfeer van de verzen.