De naamloze ik-persoon woont weer in het oude Amsterdamse huis nabij Artis, waar hij eerder als student woonde. Hij heeft onderdak gevonden bij zijn oude schoolvriend Werner Trip, die hij jaren geleden uit het oog is verloren. Terwijl Werner rouwt om de naderende dood van zijn vader, treurt de ik-persoon om zijn verspilde leven. Ooit was hij een dromer die de wereld wilde tonen wie hij was. Hij vond zichzelf heel bijzonder en meende dat een grote rol voor hem was weggelegd. Maar ondanks zijn grote gebaren en verlangens heeft hij niets bereikt. Toch hangt de geest van zijn jeugdige ik nog in het huis. Om verantwoording af te leggen voor de verkwiste tijd, blikt de ik-persoon terug op zijn jeugdjaren.