Deze roman volgt het leven van de 33-jarige ikverteller, die terugblikt op zijn jeugd en jongvolwassenheid in een welgestelde maar emotioneel beschadigde familie in Wenen. Hij groeit op met een dominante moeder, een afstandelijke vader en twee succesvolle broers. Al op jonge leeftijd ontwikkelt hij een obsessieve zoektocht naar erkenning, liefde en identiteit. Na een vernederende seksuele ervaring raakt hij geobsedeerd door zijn uiterlijk en vooral door gevoelens van lichamelijke tekortkoming. Deze onzekerheid leidt tot woede-uitbarstingen, dwangmatige gedachten en een steeds groter gevoel van vervreemding.

Tegelijkertijd zoekt hij naar de allesomvattende liefde, maar zijn relaties mislukken vaak door zijn onzekerheid en obsessies. Het grootste keerpunt volgt wanneer zijn moeder vlak voor haar dood onthult dat zijn vader mogelijk niet zijn biologische vader is. Tijdens een ruzie in de bergen duwt hij haar weg, waarna zij omkomt. Jaren later blijft hij worstelen met schuldgevoel, identiteit, liefde en de vraag wie hij werkelijk is.