Het boek is geschreven als het dagboek van Yvonne, een hulpverleenster in een opvanghuis voor jongeren met ernstige problemen. Samen met andere medewerkers probeert ze jongeren op te vangen die nergens anders terechtkunnen. Iedere jongere heeft zijn eigen verhaal: mishandeling, drugsgebruik, psychische problemen, criminaliteit, zwangerschap, zelfmoordpogingen of problemen thuis.
In het opvanghuis ontstaan voortdurend spanningen en conflicten. Sommige jongeren proberen hun leven weer op te bouwen, bijvoorbeeld door werk te zoeken, therapie te volgen of zelfstandig te gaan wonen via het nieuwe “Wittehuizenplan”. Anderen raken juist verder in de problemen door agressie, verslaving of psychische klachten. Ook de hulpverleners raken steeds meer uitgeput door de zware verantwoordelijkheid en de voortdurende crisissituaties.
Yvonne probeert iedereen zo goed mogelijk te helpen, maar merkt dat niet alle problemen opgelost kunnen worden. Uiteindelijk loopt de situatie volledig uit de hand: jongeren draaien door, hulpverleners raken overspannen en het opvanghuis komt terecht in een vicieuze cirkel van problemen. Daarom besluit de staf tijdelijk te sluiten. Het verhaal eindigt met de teleurstelling van een jongere die juist hoopte op een nieuwe kans.