In het werk van Willem Wilmink wordt vrijwel geen onderscheid gemaakt tussen het lied en de 'echte' poëzie. Hij staat daarmee in een grote - zij het bij ons ongewone - traditie, die teruggaat tot de Middeleeuwen. veel van zijn gedichten genieten een bijna anonieme bekendheid; het is alsof ze er altijd zijn geweest. Maar om dit vanzelfsprekende effect te bereiken is een kunstenaarschap vereist dat maar aan zeer weinigen is gegeven.