Landa Stevens, een jonge moeder worstelt met haar nieuwe leven na de geboorte van haar dochter. Ze voelt zich onzeker, heeft geen werk meer en twijfelt aan haar rol als ouder. In het appartementencomplex waar ze woont, grenst plots een opvang voor dak- en thuislozen aan haar gebouw. Ze ergert zich eraan, voelt zich onveilig en zoekt politieke steun om de opvang te laten verdwijnen. Terwijl ze steeds meer wordt aangetrokken tot de harde taal van een populistische partij, zoekt ze tegelijk naar erkenning en eigenwaarde. Aan de andere kant staat een sociaal werker die zich met toewijding inzet voor de bewoners van de opvang, maar zelf ook kampt met onverwerkt verleden en grenzen die hij overschrijdt wanneer hij een jonge verslaafde probeert te helpen. Uiteindelijk wordt de opvang verplaatst, en proberen zowel de jonge moeder als de sociaal werker een nieuwe balans te vinden in hun leven, vol schuld, schaamte en verlangen naar rust.