Wilfried Wils, een oude en eenzame man, blikt terug op zijn leven als jonge hulpagent in het door de Duitsers bezette Antwerpen. Hij vertelt zijn verhaal aan een denkbeeldige achterkleinzoon. De enige luisteraar die hem rest, want zijn vrouw Yvette is gestorven en zijn kleindochter Hilde heeft zich van hem afgekeerd.
Tijdens de oorlog probeerde Wilfried zich uit de verplichte arbeidsdienst te houden door agent te worden, maar belandde daardoor in een dubbelzinnige positie. Enerzijds hielp hij zijn collega Lode en diens familie bij het verbergen van de Joodse onderduiker Chaim Lizke; anderzijds raakte hij bevriend met collaborerende stadsgenoten, onder wie de fanatieke antisemiet Félix Verschaffel (“Nijdig Baardje”). Wilfried laveert opportunistisch tussen verzet en collaboratie en probeert intussen zijn eigen literaire aspiraties vorm te geven via zijn alter ego “Angelo”.
Na de bevrijding rekent Wilfried eigenhandig af met een foute advocaat, maar morele zuivering blijft uit: Lode verbreekt alle contact en Hildes zelfmoordbrief noemt hem een smeerlap. Alleen zijn verzonnen achterkleinzoon blijft om naar zijn verhaal te luisteren.