Wanneer de 57‑jarige Angelique de Waal hoort dat zij ongeneeslijk ziek is, begint zij op advies van haar stervensbegeleider Jacoba een dagboek. In deze schrijfsels probeert ze haar leven en haar ingewikkelde relatie met haar zoon Miguel te begrijpen. Miguel, geboren uit een eenmalige ontmoeting met een Mexicaan, verliet al op zijn achttiende het huis en woont nu in het Duitse Nieheim. Angelique reist hem onverwacht achterna, observeert hem van een afstand en betreedt zelfs onuitgenodigd zijn huis, zonder dat hij weet dat zij in de buurt is.
Miguel ontvangt even later Angelique’s brief over haar naderende dood en reist met de verstandelijk beperkte Jorge naar Amsterdam, zonder te weten dat zij al vertrokken is. Hij loopt meerdere keren vergeefs bij haar huis langs.
Terug in Duitsland voelt Miguel dat zijn moeder toch even bij hem is geweest. Hij pakt de draad van zijn leven weer op, zorgt voor Jorge en adopteert een kat. Hij koestert de herinneringen aan de laatste momenten die hij wél met Angelique deelde: kleine, intieme scènes die nu zwaarder wegen dan haar vertrek en zwijgen.