De onderwaterzwemmer volgt het leven van Martin “Tin” van Heel, getekend door twee traumatische gebeurtenissen: de dood van zijn vader in 1944 en het verlies van zijn vrouw in Afrika dertig jaar later. Als veertienjarige zwemt Tin met zijn verzetsvader ’s nachts de Maas over; onderweg raakt hij hem kwijt. De volgende ochtend blijkt zijn vader verdwenen, vermoedelijk verdronken, en dit schuldgevoel draagt Tin zijn hele leven met zich mee.
In 1974 reist Tin met zijn vrouw Victorine naar Afrika om Salif te bezoeken, een albinojongen die door Victors school wordt gesponsord. De tocht ontaardt in chaos, angst en misverstanden met lokale bewoners. Wanneer Victorine het dorp op eigen houtje binnengaat, raakt ze vermist en wordt later door Tin en hun gezelschap teruggevonden, bewusteloos door een zonnesteek. Onderweg naar medische hulp sterft zij in de auto.
In 2004 ligt Tin in een ziekenhuis in Havana, stervende en gekweld door schuldgevoel. Zijn kleinzoon Victor geeft hem eindelijk het gevoel dat zijn daden ertoe deden waardoor Tin innerlijk thuiskomt.