Roman en verhalen over een jonge lesbische vrouw die afwisselend in contacten met uiteenlopende milieus en in eenzaamheid haar ware identiteit tracht te vinden.
Een tevreden lach (1965) van Andreas Burnier is een baanbrekende Nederlandse roman die werd geroemd om zijn gedurfde verkenning van vrouwelijke homoseksualiteit, een onderwerp dat in die tijd zelden openlijk werd besproken in de literatuur. Het werd beschouwd als een feministisch en autobiografisch werk, waarin een coming-of-age-verhaal werd vermengd met reflecties over identiteit, gender en maatschappelijke verwachtingen. De hoofdpersoon, Simone, worstelt met haar complexe gevoelens over haar gender en seksualiteit, tegen een achtergrond van introspectie en filosofische overpeinzingen.

De roman raakt ook existentiële thema's, humor en kritiek op culturele normen, waardoor het een boeiend boek is dat conventionele ideeën over liefde en identiteit uitdaagt.