SPRKFV: Dagboeksonnetten van Guido de Bruyn is een bijzondere poëziebundel die een literaire ode brengt aan de Russische componist Sergei Prokofjev. De titel verwijst naar de manier waarop Prokofjev zijn naam soms afkortte in zijn dagboeken en notities. De bundel is opgebouwd als een fictief dagboek waarin De Bruyn de componist in de ik-persoon laat spreken, geïnspireerd door diens leven en werk.

De sonnetten volgen Prokofjev door verschillende fasen van zijn leven, van zijn jonge jaren in Europa tot zijn terugkeer naar Rusland en de uitdagingen van het Stalinistische regime. Elk gedicht bevat het woord "vandaag," wat bijdraagt aan de tijdloze, maar ook persoonlijke sfeer van de bundel. De dichter heeft historische context, artistieke ontmoetingen (zoals met Diaghilev en Matisse), en persoonlijke worstelingen verweven met de woelige gebeurtenissen van de 20e eeuw, zoals de Russische Revolutie en de Wereldoorlogen. Deze aanpak maakt de bundel niet alleen een literaire reis door Prokofjevs leven, maar ook een reflectie op kunst, vrijheid en onderdrukking.

De bundel bevat illustraties van De Bruyn zelf, met uitzondering van een portrettekening door Henri Matisse. Hoewel de sonnetten fictief zijn, hebben ze een sterke historische en emotionele grondslag, waardoor ze zowel als poëzie als een soort creatieve biografie gelezen kunnen worden. Critici roemen de stilistische rijkdom en de originele aanpak van De Bruyn, die eerder vergelijkbaar werk maakte rond Bachs Goldbergvariaties.

De bundel verscheen in 2019 en verdient volgens kenners meer aandacht voor zijn literaire vakmanschap en diepe interpretatie van Prokofjevs complexe leven en innerlijke wereld. Voor geïnteresseerden in muziek, geschiedenis en poëzie biedt dit werk een unieke leeservaring.