Wanneer Yvonne Bamberg laat op de avond wordt gebeld door haar oudste broer, weet ze meteen dat hun moeder is overleden. Tien jaar later kijkt Yvonne terug op het leven van deze sterke Indische vrouw, Jopi, die tot op hoge leeftijd haar eigenzinnigheid en levenskracht behield. Na hun komst uit Indië bouwde het gezin in Den Haag een nieuw bestaan op. Jopi gaf haar kinderen een strenge maar liefdevolle opvoeding, waarbij ze hen beschermde, verhalen vertelde en onvermoeibaar zorgde met haar kruiden, rituelen en warmte. Ze bleef hecht met Yvonne verbonden, al botsten ze regelmatig over Yvonnes keuzes. In haar laatste jaren werd Jopi lichamelijk zwakker en wantrouwiger, maar haar kinderen hielden vast aan haar wens om thuis te blijven wonen. Met hulp van de liefdevolle verzorger Gerda knapte ze tijdelijk op, maar na meerdere beroertes trok ze zich steeds verder terug. Uiteindelijk stierf ze sereen, als “een tropisch vogeltje op weg naar de einder”.