Edo groeit op in een gezin met veel spanningen en ervaart in zijn jeugd vooral een hechte, maar ingewikkelde band met zijn moeder. Tijdens een zomer waarin zijn vader en broer afwezig zijn, zoekt hij bij haar rust en troost, maar ook daar botsen zijn gevoeligheid en drift regelmatig. De buurvrouw, mevrouw Koelman, beïnvloedt hem eveneens, al begrijpt hij haar verdriet en eenzaamheid nog maar half.
In zijn tienerjaren probeert Edo orde te scheppen in zijn chaotische gevoelens door een eigen denksysteem te ontwikkelen. Tijdens een vakantie bij zijn oom en tante wordt hij heen en weer geslingerd tussen rationeel denken en sterke emoties. Zijn zoektocht naar begrip en harmonie loopt uit op conflicten, misverstanden en uiteindelijk een vlucht van het eiland.
Als jonge schrijver blijft Edo worstelen met dezelfde innerlijke verdeeldheid. Tijdens reizen en relaties botst zijn verlangen naar nabijheid steeds met zijn angst daarvoor. Pas wanneer hij tijdens een gevaarlijke zeiltocht bijna verdrinkt, kiest hij bewust voor het leven: “Ik wil.”