Nederlands-Indië, 1866. Om te voorkomen dat ze moet trouwen met de onbekende man die haar moeder voor haar heeft geregeld, loopt de 16-jarige Piranti weg van huis. Ze komt terecht bij een Nederlandse officier, die het meisje – dat hij Isah noemt – aanneemt als ‘njai’: hulp in de huishouding én partner in bed. Als Isah en hij samen twee halfbloed dochters hebben, deelt hij mee dat hij naar zijn vaderland teruggaat om daar te trouwen met een Nederlandse vrouw. In zijn toekomstplannen is geen ruimte voor Isah en haar dochtertjes. Jammer dan.

Een bevriend echtpaar toont zich bereid om de twee kleine meisjes als pleegkinderen aan te nemen. Dan zullen ze ook een degelijke Nederlandse opvoeding krijgen, wat hun kansen voor de toekomst enorm vergroot. En Isah mag bij het gezin komen werken als kindermeisje, op één voorwaarde: dat niemand weet – ook haar eigen dochters niet! – dat Isah hun moeder is. Een duivels dilemma: wél aanwezig zijn in het leven van je kinderen, maar anoniem en op afstand.