Als zijn vader verdrinkt breekt voor jongen een periode aan waarin zijn moeder en hij door rouw, schuld, verdriet en onmacht steeds verder van elkaar vervreemden.

Mikael leeft met zijn ouders volkomen afgezonderd op een klein eiland in de Noordzee. In het begin van het boek verdwijnt Mikaels vader in de golven. Mikael verzwijgt tegenover zijn moeder wat er is gebeurd. Zij kan de dood van haar man niet accepteren. Mikael krijgt de man-/vaderrol opgedrongen. Maar hij zondert zich in de loop van de roman steeds meer af, vooral in het leegstaande huis van een overleden buurvrouw. Daar observeert hij een zeemeeuw die op een nest zit te broeden.
Karl, een ruwe zeebonk, is de enige andere bewoner van het eiland. Mikael helpt hem soms. Ondertussen ontfermt Mikael zich over het zeemeeuwjong, dat wordt uitgebroed. Mikaels moeder gedraagt zich hoe langer hoe meer als geliefde tegenover haar zoon. Eigenlijk wil hij vluchten, maar hij kan nergens heen.