De roman volgt kunstenaar Hugo Adema, die in 2016 wordt verlaten door zijn geliefde Loïs en teruggeworpen wordt op zijn verleden. Tijdens het honderdste verjaardagsfeest van zijn grootvader Willem, een steenrijke ondernemer met een duister oorlogsverleden, wordt Hugo geconfronteerd met familiegeschiedenis die jarenlang is verzwegen. Zijn tweelingbroer Willem, die het familiebedrijf leidt en sympathie heeft voor rechts-extreme ideeën, staat lijnrecht tegenover Hugo’s morele overtuigingen. Wanneer Hugo in contact komt met schrijver Tommy Wieringa en de voormalige gouvernante Beth, ontdekt hij dat belangrijke dagboeken van zijn opa uit het NIOD zijn verdwenen. Na Beths dood vindt Hugo deze dagboeken alsnog en leest hij over opa’s SS-verleden, zijn deelname aan oorlogsmisdaden en zijn latere overstap naar het verzet uit opportunisme.

Hugo besluit het verleden zichtbaar te maken via zijn kunst. Hij verwerkt de oorlogsgeschiedenis in schilderijen die grote indruk maken en leiden tot een tentoonstelling in Museum Boijmans Van Beuningen. Dit veroorzaakt hevige familieruzies en juridische dreiging, maar Hugo zet door. Uiteindelijk raakt hij steeds verder los van mensen en relaties. In 2049 wordt hij dood aangetroffen op het landgoed: een eenzame kunstenaar, omringd door honderden schilderijen waarin de mens bijna volledig is verdwenen.