'We waren al met zijn vieren toen Ida werd geboren, in een ongewoon koude zomernacht. Dankzij de bijna volle maan was het zelfs om twee uur nog zo licht dat we de sproeten op elkaars neus konden tellen.'

Zo begint het verhaal van de twaalfjarige Ellen. Ze is de enige van vier kinderen uit het gezellige gezin Van Bemmel die de gezinsuitbreiding met grote ongerustheid tegemoet ziet. Waarom moet er nou zo nodig nog een kind bij? Zij bedenkt de naam Ida voor de nieuwe baby, omdat het de lelijkste naam is die ze kan bedenken. Daar krijgt ze spijt van. Heeft de naamgeving iets te maken met het hartverscheurende drama dat het gezin treft? De sfeer in huis wordt steeds dreigender.
Vijfentwintig jaar later keert Ellen terug naar haar ouderlijk huis. Zij is zwanger, ongepland, maar niet geheel toevallig. Angstig leeft ze alleen in de lege, kale kamers, waar ze steeds bezoek krijgt van schimmen. Ellen moet een manier vinden om in het reine te komen met haar verleden. Al was het alleen maar voor haar ongeboren dochtertje. n in haar jeugd na de geboorte van een zusje.