De bevrijdende sixties gloren aan de horizon, maar Joachim en Marianne Klein en hun zeven kinderen leven nog in het keurslijf van de naoorlogse wederopbouw. Andreas Klein is het vierde kind.
Als zijn moeder sterft, gaan zijn gedachten terug naar zijn verjaardag op een zinderende zomerdag in1960, op dat te kleine bovenhuis in Amster-dam-Zuid. Die dag vertrok zijn moeder plotseling, vast-besloten om nooit meer terug te keren.
Aan haar sterfbed reconstrueert Andreas wat haar tot dit 'verraad' aan man en kinderen heeft gedreven. Als in een film beleeft hij, samen met zijn familie, met de buren en die hele wereld van vroeger, de vlucht van zijn moeder. Ze zien hoe zij wegsloop uit haar alledaagse sleur. Ze voelen het stampende leven dat haar beetgreep. De lezer voelt met hen mee.