Carmen, een vrouw van begin vijftig, is getrouwd met Rob, een voormalig diplomaat met wie zij een kinderloos leven leidde vol herhaling en leegte. Als vrijwilligster in een dorpsbibliotheek organiseert ze een lezing van schrijver Ilja Leonard Pfeijffer, die haar in zijn autobiografie noemt als ‘het mooiste meisje van de klas’. Die confrontatie zet haar aan tot een impulsief besluit: in maart 2020 reist ze naar Monterosso in Italië om een belofte uit haar jeugd in te lossen en haar eerste liefde Antonio terug te vinden.

In Monterosso raakt Carmen bevriend met pensionhoudster Tiziana en redt ze de jonge Oronzo uit zee. Door het uitbreken van corona moet ze noodgedwongen langer blijven. Gaandeweg ontdekt Carmen dat Antonio al jaren dood is: hij verdronk terwijl hij zijn zoon Oronzo probeerde te redden. Haar komst blijkt symbolisch want zij redt Oronzo en vangt hem op wanneer zijn oma ziek wordt.

Terug op de terugreis ontmoet Carmen toevallig Pfeijffer opnieuw. Hij herkent haar nauwelijks, maar luistert naar haar levensverhaal en belooft het op te schrijven. Zo krijgt Carmen alsnog haar verhaal terug. Niet als verloren liefde, maar als herwonnen betekenis.