Antonij, vijftien jaar, vertelt zijn verhaal aan een onbekende “u”. Op een zaterdagochtend ontmoet hij op het kerkhof Leo Gans, een knappe man die een grafsteen beitelt. Antonij voelt zich tot hem aangetrokken, maar ontdekt online dat Leo betrokken was bij seksueel grensoverschrijdend gedrag. Hij raakt ook bevriend met Leo’s zus Sophie, die hem een oorlogsverhaal vertelt: tijdens een razzia in 1943 stierf een baby toen Davids hand zijn mond bedekte om onderduikers te redden. Later blijkt dat niet David, maar opa Levi verantwoordelijk was.
Antonij zoekt toenadering tot Leo, maar wordt afgewezen. Dan verschijnen pedojagers; Leo verdedigt zich en wordt gearresteerd. In deel twee en verder schrijft Antonij verklaringen voor Leo’s advocaat, die hem onder druk zet om details weg te laten en verwarring te zaaien. Antonij onthult misbruik door zijn opa, de rol van zijn stiefvader en een anagram op een grafsteen dat Leo’s familiegeheim verraadt. Uiteindelijk past Antonij zijn verklaring aan: gaten in zijn geheugen, beïnvloed door volwassenen.
Het verhaal toont hoe Antonij gevangen zit tussen waarheid, leugens en manipulatie, terwijl hij zoekt naar erkenning en grip op zijn verleden.