Twee dertigers met een junkverleden en een onvervulde kinderwens, een op drift geraakte moeder op zoek naar een prins en een 40-jarige fabrieksarbeider die nog bij zijn moeder woont, met een fascinatie voor vissen. De levens van deze personages, die allen aan de zelfkant van de samenleving leven, vloeien langzaam in elkaar over.

We reden onder een snelweg door. De straten werden groezeliger. Huizen, met dichtgetimmerde ramen, die tegen elkaar stonden als tanden in een scheef gebit. Er stonden roestige winkelkarren en verweerde plastic stoelen voor de deur. In de verte spuugden fabriekstorens wolken de lucht in die op dikke witte watten leken. Je drukte op de stopknop. ‘We zijn er.’