Klucht van de Koe behoort onmiskenbaar tot de hoogtepunten van onze 17e eeuwse humoristische toneelliteratuur.

Het eenvoudige gegeven over de geslepen oplichter en de domme boer wordt door Bredero op magistrale wijze uitgewerkt.
De molen is belangrijk in dit verhaal: het is een soort dekmantel voor allerlei schimmige dingen van Piet. Wanneer hij zegt naar de molen te gaan kan hij ook wat anders gaan doen. Dat is het voordeel van het feit dat de molen los is van het huis.
In de Renaissance, de tijd waarin dit toneelstuk geschreven werd, stond boersheid voor vunzigheid, schandelijkheid, seks, drank etc. In de klucht komt dit allemaal voor, waarin Piet het toonbeeld is van boers gedrag, samen met knecht Joost.