Een vrouw kijkt terug op haar jeugd en op haar relatie met haar buitenissige vader, die directeur was van de Haarlemse koepelgevangenis.
Frida van 8 wil op school haar spreekbeurt houden over gevangenissen. ‘Wat een akelig onderwerp,’ zegt de juf. ‘Kan je niet iets gezelligers bedenken? Hamsters bijvoorbeeld. Of, je zit toch op paardrijden? Je weet vast heel veel over pony’s. Hamsters, pony’s, daar kunnen we iets van leren.’

Maar Frida Wolf is dochter van de directeur van de koepelgevangenis in Haarlem; zij groeit op in de schaduw van die gevangenis, dus zij weet waar ze het over heeft. Haar vader is trouwens wel een heel aparte man; zo pleegt hij winkeldiefstallen, voor de lol en de kick, en daarin neemt hij zijn dochter mee. Ook laat hij de wc-deur altijd openstaan, omdat hij zich anders opgesloten voelt. En om de haverklap zegt hij tegen zijn veellezende dochter: ‘Je zou er niks van krijgen als je eens een boek zou openslaan.’ Als kind schaamt Frida zich voor hem; ze had veel liever een normale vader gehad. Frida’s moeder is psycholoog en zorgt voor een beetje moraal in huis, maar zij is voor haar werk vaak afwezig. Als Frida 12 is, verdwijnt haar moeder opeens helemaal uit haar leven. Nu moet ze het verder met haar onvolwassen vader zien te redden.