Ernest van der Kwast vertelt het levensverhaal van zijn Indiase moeder, die in India verliefd werd op een gewonde kapitein maar uiteindelijk in 1969 naar Nederland kwam. Daar ontmoette ze Theodorus van der Kwast, met wie ze trouwde en een gezin stichtte. Ernest groeide op tussen de twee culturen en zag hoe zijn moeder met haar sterke wil, bijgeloof, driftbuien en eindeloze koopjesdrang het huishouden regeerde. Ze worstelde met het verdriet om haar oudste zoon Ashirwad, die na een epileptische aanval blijvend beperkt werd, en probeerde alles van gebeden tot Lourdeswater om hem te genezen.
Ernest beschrijft liefdevol en humoristisch hoe zijn moeder een huis vol koopjes creëerde, zijn vader overvleugelde en haar kinderen met een deegroller opvoedde. Tijdens een reis naar India ontdekt Ernest familiegeschiedenis en geheimen die haar gedrag verklaren. Uiteindelijk ziet hij in dat hij, net als zijn moeder, complex en koppig is en dat haar liefde op haar eigen manier groot en onuitputtelijk was.