De langverwachte wordt verteld door een ongeboren kind dat haar eigen geboorte uitstelt tot 1 januari 2000, zodat haar volledige en chaotische familie bijeen is. Vanuit de veilige duisternis van de baarmoeder reconstrueert ze haar familiegeschiedenis en probeert ze de losse levenslijnen van haar Marokkaans‑Berberse vaderskant en haar Nederlandse moederskant samen te weven tot één verhaal waar zij in past.
De Ajoeb‑familie wordt gekenmerkt door tradities, misverstanden en emigratie: Driss en Malika komen vanuit Marokko naar Rotterdam, waar ze een slagerij runnen en worstelen met hun kinderen, Jasmina en Mehdi. Aan moederszijde zijn er losse relaties, mislukte huwelijken en politieke idealen. Diana’s familie is net zo ontworteld als die van Mehdi.
Uiteindelijk komen alle conflicten en tegenstellingen langzaam tot rust: oude ruzies worden bijgelegd, huwelijken gepland, families verzoend. Wanneer oma Malika de zwangere buik aanraakt, weet de foetus dat haar wereld klaar is om haar te ontvangen en zet zij jubelend haar geboorte in gang.