Lodesteijn, leraar klassieke talen op een protestants‑christelijke middelbare school in Vlaardingen, verzet zich fel tegen de verhuizing naar een nieuw schoolgebouw. Hij is verknocht aan het oude, krakkemikkige noodgebouw waar hij tien jaar met plezier lesgaf en voelt zich totaal niet thuis in het moderne, kille gebouw van glas en beton. De nieuwe rector Persijn, met wie Lodesteijn regelmatig botst, voert steeds strengere regels in om het gedrag van de leraren te veranderen. Lodesteijn blijft echter op zijn eigen manier lesgeven en wordt door Persijn nauwlettend in de gaten gehouden. De spanningen lopen op en Lodesteijn wordt steeds somberder, zeker wanneer collega's zelfs om zijn schorsing vragen. Na een medische inzinking vlucht hij naar Rome, waar hij tot rust komt. Maar terug op school blijkt hij niet meer welkom. Uiteindelijk wordt hij afgekeurd en komt hij in de ZVUT terecht. Lodesteijn besluit zich volledig terug te trekken in de klassieke wereld, ver weg van schoolregels en moderne systemen.