Bolfazl, een Iraanse vluchteling, probeert met zijn vrouw en zoontje een nieuw leven op te bouwen in Nederland. Hij worstelt met de Nederlandse taal, heimwee en het gevoel nergens echt thuis te horen. Zijn buurman wordt zijn belangrijkste vriend en helpt hem zich aan te passen. Na een psychische crisis pleegt de buurman uiteindelijk zelfmoord, wat Bolfazl diep raakt. Intussen verslechtert zijn huwelijk en blijft hij zoeken naar werk en een plek in de samenleving. Door nieuwe ontmoetingen en het verwerken van herinneringen beseft hij dat hij zijn verleden niet moet vergeten, maar ermee moet leren leven om verder te kunnen.